słonko
    • Powstanie Domu Dziecka św. Ludwiki wiąże historię z bp Ludwikiem Łętowskim. Wrażliwy na los zaniedbanych i często porzucanych dzieci, zwrócił się do działającego od 1846 r. Komitetu Ochron z propozycją utworzenia ochronki na Kazimierzu. W 1874 r. znaleziono nowe miejsce dla ochronki, jednak cena za dom przy ul. Piekarskiej była za wysoka. Problem został rozwiązany dzięki pomocy księżnej Marcelinie Czartoryskiej, która zakupiła połowę posesji na cele miłosierne. Budowę nowego domu rozpoczęto w 1875 r. a ukończono w 1876 r. Uroczystego otwarcia i poświęcenia budynku dokonał 4 lipca 1876 r. J.E. ks. Kard. Albin Dunajewski. W uroczystości uczestniczył także dr Zyblikiewicz – prezydent miasta Krakowa. Z czasem okazało się, że budynek jest za mały i nie może pomieścić wszystkich potrzebujących. Siostry szybko dostrzegły potrzebę rozszerzenia działalności charytatywnej na terenie Kazimierza, którą często nazywano „dzielnicą ubóstwa, żebractwa i skrajnej nędzy”. Coraz częściej spotykały głodne i zziębnięte dzieci, którym mogły pomóc jedynie przez wydawanie ciepłych obiadów. Zarówno ówczesna wizytatorka s. Talbot jak i księżna Marcelina Czartoryska, dostrzegały nędzę oraz naglącą potrzebę niesienia pomocy ubogim dzieciom.

      Pierwszym krokiem był plan budowy katolickiej szkoły oraz ambulatorium, w którym udzielano by bezpłatnej pomocy lekarskiej ubogim chorym. W dniu 16 kwietnia 1877 r. księżna Marcelina Czartoryska przekazała Siostrom Miłosierdzia na ten cel budynek przy ul. Piekarskiej nr 47. 30 czerwca 1879 r. J.E. ks. Kard. Albin Dunajewski dokonał uroczystego poświęcenia całego domu. W roku 1885 prezydent Szlachtowski zwrócił się do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia z propozycją by do swoich zakładów wychowawczych przyjmowały opuszczone dzieci, nad którymi miasto miało sprawować opiekę. Do tej pory dzieci były umieszczane w prywatnych rodzinach i utrzymywane z subwencji miasta. Jednak jakość opieki nad dziećmi budziła duże wątpliwości. Po negocjacjach siostry zgodziły się przyjmować dzieci na takich warunkach finansowych, jakie do tej pory otrzymywały prywatne osoby. W 1886 r. siostry przyjęły do zakładu wychowawczego dzieci porzucone ze zlikwidowanego oddziału w szpitalu św. Łazarza. W 1887 r. z prośbą o przyjęcie dzieci zwrócił się Komitet Towarzystwa Dobroczynności. Zgromadzenie odpowiedziało pozytywnie również i na tę prośbę.

    • Z dnia na dzień liczba sierot wzrastała, dlatego zaistniała potrzeba reorganizacji i podziału dzieci na grupę przedszkolną oraz grupę w wieku od 7 do 10 lat. Dzieci początkowo uczęszczały do jednoklasowej szkoły. Następnie od 1897 r. do miejskiej szkoły prania i prasowania, która posiadała osobny statut i prawo wydawania świadectw zawodowych. Część dzieci kończyło czteroklasową szkołę domową z uzupełniającą piątą klasą robót ręcznych, szycia i haftu. Od samego początku zakład istniał głównie dzięki pomocy osób dobrej woli, chcących wspierać najuboższych. Starania osób prywatnych o fundusze na utrzymanie ciągle rosnącej liczby dzieci wspierane były przez subwencje: Wydziału Krajowego, Rady Miasta Krakowa, Rady Opiekuńczej.
      Zakład Wychowawczy funkcjonował pod opieką sióstr do 14 marca 1952 r. Zarządzeniem Komisji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie, zakład został przejęty przez Państwo, bez podania podstawy prawnej. Od tego dnia aż do 1 stycznia 1998 r. placówka funkcjonowała pod nazwą Państwowy Dom Dziecka nr 5.

      Dom Dziecka św. Ludwiki Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia od 1 stycznia 1998 r. był placówką niepubliczną prowadzoną przez Krakowską Prowincję Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo z siedzibą w Krakowie przy ul. Warszawskiej 8. W 2004 r. oddano do użytku nowy budynek przeznaczony dla 14 osobowej grupy usamodzielnienia. W 2005 r. otwarto Filię Domu Dziecka św. Ludwiki w Krzeszowicach przeznaczoną dla 14 wychowanków. W dniu 01.01.2014 r. Dom Dziecka św. Ludwiki zgodnie z Ustawą z dnia 09 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, zmienił nazwę na Centrum Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych św. Ludwiki. Od dnia 01.01.2017r. funkcjonuje jako Placówki Opiekuńczo-Wychowawcze św. Ludwiki. Obecnie działają tutaj trzy placówki typu socjalizacyjnego, realizujące te same cele, co wcześniejszy dom dziecka:

    • Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza „Dwójka”
    • Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza „Czwórka”
    • Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza „Szóstka”
hmra
Święta Ludwika